پرسشنامه مقابله با موقعیتهای استرسزا
Coping Inventory for Stressful Situations (CISS)
بخش اول:
کاربر نمونه،
بر اساس پاسخهای ارائهشده، نتیجهی آزمون به شرح زیر است:
نمودار نمرهی مقیاسهای مقابله با موقعیتهای استرسزا
در نمودار بالا وضعیت نمرههای شما در سه مقیاس مقابلهی و دو زیرمقیاس این آزمون نمایش داده شده است. بالاترین نمرهای که شما در یکی از سه مقیاس اصلی این آزمون (یعنی، مقابلهی مسئلهمدار، مقابلهی هیجانمدار، و مقابلهی اجتنابی) کسب کردهاید، حاکی از سبک مقابلهی غالب شما در زندگی است. هر فرد در این سه مقیاس اصلی میتواند نمرهای بین ۱۶ تا ۸۰ و در دو زیرمقیاس مقابلهی اجتنابی، نمرهای بین ۸ تا ۴۰ کسب کند.
در این سبک، شما غالباً با برخورد فعال با مسئله/مشکل استرسزا در جهت مدیریت و حل آن اقدام مینمایید.
راهبردهای مقابلهی مسئلهمدار شامل جستوجوی اطلاعات بیشتر دربارهی مسئله، تغییر ساختار مسئله از نظر شناختی و اولویتدادن به گامهایی برای کانون توجه قراردادن مسئله میشود.
شما بهترین شیوه برای مقابله با موقعیتهای استرسزا را در پیش گرفتهاید.
در جدول زیر، نمرههای شما در سه مقیاس اصلی آزمون و دو زیرمقیاس اجتنابی به همراه نمرههای میانگین دو پژوهش ایرانی و خارجی برای آگاهی و تطبیق آورده شده است. توجه داشته باشید که بالاترین نمره در سه مقیاس اصلی، سبک مقابلهی غالب و اصلی شما را نشان میدهد.
| مقیاسها و زیرمقیاسها | نمرهی شما | نمرهی میانگین در مطالعهی شکری و همکاران (۱۳۸۷) | نمرهی میانگین در مطالعهی رافنسون و همکاران (۲۰۰۶) |
| ۱) مقابلهی مسئلهمدار | 46 | 57.64 | 45.76 |
| ۲) مقابلهی هیجانمدار | 38 | 49.43 | 38.20 |
| ۳) مقابلهی اجتنابی | 36 | 47.90 | 39.09 |
| زیرمقیاس اجتنابی-حواسپرتی | 14 | 28.30 | 17.92 |
| زیرمقیاس اجتنابی-مشغولیت اجتماعی | 22 | 19.61 | 14.18 |
در یک نگاه
- تعداد سؤال
- 48
- گزینههای هر سؤال
- 5
- هزینه
- رایگان
- نمونهی گزارش
- پیش از شروع ببینید
این آزمون چیست
پرسشنامه مقابله با موقعیتهای استرسزا (Coping Inventory for Stressful Situations) را نورمن اندلر و جیمز پارکر در سال ۱۹۹۰ ساختند.
پرسش آن این نیست که فرد چقدر استرس دارد، بلکه این است که وقتی استرس میآید چه میکند. اندلر و پارکر با تحلیل عاملی نشان دادند پاسخهای مقابلهای آدمها در سه الگوی مشخص جای میگیرند — و هر سه را همه به کار میبرند، تنها وزنشان متفاوت است.
چه چیزی را میسنجد
سه سبک مقابله:
مسئلهمحور: رفتن به سمت خودِ مشکل — برنامهریزی، اولویتبندی، گرفتن اطلاعات و اقدام عملی.
هیجانمحور: پرداختن به حالت هیجانی خود — نگرانی، سرزنش خود، خیالپردازی و آشفتگی.
اجتنابی: فاصله گرفتن از موقعیت. این سبک خود دو شکل دارد: گرایش به دیگران، یعنی پناه بردن به جمع و معاشرت؛ و انحراف توجه، یعنی سرگرم کردن خود با کاری دیگر.
ساختار و اجرا
۴۸ گویه، هر کدام یک واکنش ممکن به موقعیت دشوار، در مقیاسی پنجدرجهای بر پایهی اینکه فرد چقدر آن کار را میکند.
تکمیل آن حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه طول میکشد.
نتیجه چطور خوانده میشود
سه نمرهی اصلی و دو نمرهی زیرمجموعهی اجتناب.
نکتهی کلیدی در تفسیر: هیچ سبکی در همهی موقعیتها برتر نیست. مقابلهی مسئلهمحور در موقعیتی که فرد کنترلی بر آن دارد کارآمدترین است؛ اما در موقعیتی که هیچ کنترلی وجود ندارد — سوگ، بیماری درماننشدنی — تلاش برای حل مسئله خودش منبع فشار میشود.
آنچه در پژوهشها بهطور پیوسته با پیامد بد مرتبط بوده، اتکای غالب بر سبک هیجانمحور است، بهویژه هنگامی که سبکهای دیگر کمرنگ باشند.
چه کسی بهتر است این آزمون را بدهد
بزرگسالان و نوجوانان. این پرسشنامه در مشاورهی فردی و در آموزش مدیریت استرس کاربرد دارد، چون نتیجهاش مستقیماً به مهارتآموزی راه میدهد.
محدودیتها
این آزمون سبک عمومی فرد را میسنجد، نه رفتار او در یک موقعیت مشخص؛ انعطاف فرد میان موقعیتها را نمیبیند.
نمرهی بالا در اجتناب بهخودیخود بد نیست. فاصله گرفتن موقت از موقعیتی که راهحل فوری ندارد، راهبرد عاقلانهای است؛ آنچه مشکل میسازد اجتناب پایدار است.
نتیجهی این آزمون یک ابزار غربالگری است و تشخیص پزشکی به شمار نمیآید. اگر نتیجه نگرانتان کرد، آن را با یک روانشناس در میان بگذارید.