پرسشنامه کنترل فکر
Thought Control Questionnaire (TCQ)
بخش اول:
بر اساس پاسخهایی که شما (زن، 34 ساله، دارای مدرک تحصیلی کارشناسی، وضعیت تأهل متأهل، و دستهبندی شغلی کارمند) در ساعت 12:01 مورخ چهارشنبه، 19 دی 1403 به «پرسشنامه کنترل فکر» ارائه نمودید، نمرهی شما و گزارش آن به شرح زیر است:
دامنهی نمرهی کلی در TCQ بین 30 تا 120 است.
دامنهی نمرهی هر خردهمقیاس بین 6 تا 24 است. نمرهی هر خردهمقیاس هرچه بالاتر باشد نشاندهندهی این است که فرد در مواجهه با افکار ناخوشایند و/یا ناخواسته از آن راهبرد بیشتر استفاده میکند.
| ردیف | نمرهی کلی و خردهمقیاسها | مخفف | نمرهی آزمودنی | نمرهی میانگین مردان | نمرهی میانگین زنان |
| 1 | نمرهی کلی در آزمون TCQ | TOTAL | 85 | 49.22 | 48.29 |
| 2 | پرتکردن حواس | D | 12 | 14.58 | 14.61 |
| 3 | کنترل اجتماعی | SC | 18 | 13.58 | 14.42 |
| 4 | نگرانی | W | 14 | 10.53 | 10.23 |
| 5 | تنبیه | P | 21 | 10.19 | 9.83 |
| 6 | ارزیابی مجدد | RA | 20 | 14.92 | 13.8 |
این نمرات میانگین هنجار توسط ولز و دیویس (1994) ارائه شده است.
تعریف اعداد: «هرگز»: 1؛ «گاهی اوقات»: 2؛ «اغلب»: 3؛ «تقریباً همیشه»: 4
| شماره سؤال | عبارت | نمره | پاسخ |
| 1 | بهجای آن، تصویر مثبت را به ذهن میآورم. | 2 | گاهی اوقات |
| 2 | به خودم میگویم که زیاد احمق نباشم. | 4 | تقریباً همیشه |
| 3 | روی فکرم تمرکز میکنم. | 4 | تقریباً همیشه |
| 4 | به جای این فکر، افکار منفی پیشپاافتادهتری را جایگزین میکنم. | 2 | گاهی اوقات |
| 5 | در مورد فکرم با کسی صحبت نمیکنم. | 3 | گاهی اوقات |
| 6 | خودم را بهخاطر فکرکردن به آن فکر، تنبیه میکنم. | 4 | تقریباً همیشه |
| 7 | به دیگر نگرانیهایم میپردازم. | 2 | گاهی اوقات |
| 8 | فکرم را برای خودم نگه میدارم. | 3 | گاهی اوقات |
| 9 | بهجای آن، خودم را به کاری مشغول میکنم. | 2 | گاهی اوقات |
| 10 | درستی فکرم را زیر سؤال میبرم. | 4 | تقریباً همیشه |
| 11 | بهخاطر چنین فکری، از خودم عصبانی میشوم. | 4 | تقریباً همیشه |
| 12 | از بحثکردن در مورد فکرم اجتناب میکنم. | 3 | گاهی اوقات |
| 13 | بهخاطر داشتن آن فکر، سر خودم داد میکشم. | 4 | تقریباً همیشه |
| 14 | فکرم را بهطور منطقی تحلیل میکنم. | 4 | تقریباً همیشه |
| 15 | به خودم سیلی میزنم یا خودم را نیشگون میگیرم تا فکرم متوقف شود. | 4 | تقریباً همیشه |
| 16 | بهجای آن، به افکار خوشایند فکر میکنم. | 2 | گاهی اوقات |
| 17 | بررسی میکنم که دوستانم چگونه با چنین افکاری کنار میآیند. | 3 | اغلب |
| 18 | بهجای آن، به موضوعات کوچکتر فکر میکنم. | 3 | اغلب |
| 19 | کاری را که از آن لذت میبرم، انجام میدهم. | 2 | گاهی اوقات |
| 20 | سعی میکنم یک بار دیگر افکارم را تفسیر کنم. | 4 | تقریباً همیشه |
| 21 | به چیز دیگری فکر میکنم. | 2 | گاهی اوقات |
| 22 | در مورد مشکلات کوچکتری که دارم، بیشتر فکر میکنم. | 3 | اغلب |
| 23 | سعی میکنم جور دیگری دربارهی آن فکر کنم. | 4 | تقریباً همیشه |
| 24 | بهجای آن، به نگرانیهای گذشتهام فکر میکنم. | 2 | گاهی اوقات |
| 25 | از دوستانم میپرسم که آیا آنها هم افکار مشابهی دارند. | 3 | اغلب |
| 26 | روی افکار منفی متفاوتی تمرکز میکنم. | 2 | گاهی اوقات |
| 27 | دلایل داشتن چنین فکری را مورد سؤال قرار میدهم. | 4 | تقریباً همیشه |
| 28 | به خودم میگویم که اگر به آن فکر کنم، اتفاق بدی خواهد افتاد. | 1 | هرگز |
| 29 | با دوستی، در مورد فکرم صحبت میکنم. | 3 | اغلب |
| 30 | خودم را به چیزی مشغول میکنم. | 2 | گاهی اوقات |
این گزارش یک نتیجهی خودگزارشی است و بهتنهایی برای تصمیمگیری تخصصی کافی نیست.
در یک نگاه
- تعداد سؤال
- 30
- گزینههای هر سؤال
- 4
- هزینه
- از طریق پنل تخصصی
- نمونهی گزارش
- پیش از شروع ببینید
این آزمون چیست
پرسشنامه کنترل فکر (Thought Control Questionnaire) را آدریان ولز و کلر دیویس در سال ۱۹۹۴ ساختند.
این ابزار از یک مشاهدهی بالینی برآمد: همهی ما افکار ناخواسته و مزاحم داریم، و همه برای کنار آمدن با آنها کاری میکنیم. اما راهبردهایی که به کار میبریم بهطور یکسان سودمند نیستند — و برخی از آنها، بهویژه تنبیه خود و نگرانی، در پژوهشها با تداوم مشکل مرتبط بودهاند، نه با حل آن.
چه چیزی را میسنجد
پنج راهبرد کنترل افکار ناخواسته:
حواسپرتی: مشغول کردن ذهن به چیز دیگر.
کنترل اجتماعی: گفتن به دیگران و جویا شدن از اینکه آنها هم چنین افکاری دارند.
نگرانی: جایگزین کردن فکر مزاحم با نگرانیهای کوچکتر.
تنبیه: سرزنش و مجازات خود برای داشتن آن فکر.
ارزیابی مجدد: بررسی عقلانی فکر و تلاش برای فهم آن.
ساختار و اجرا
۳۰ گویه، شش گویه برای هر راهبرد، در مقیاسی چهاردرجهای بر پایهی فراوانی استفاده.
تکمیل آن حدود ۱۰ دقیقه طول میکشد.
نتیجه چطور خوانده میشود
پنج نمره. در تفسیر، تمایز میان راهبردهای سازگار و ناسازگار اهمیت دارد: حواسپرتی و ارزیابی مجدد در پژوهشها عموماً با پیامد بهتر همراه بودهاند، و تنبیه و نگرانی با پیامد بدتر.
نمرهی بالا در تنبیه، یافتهی قابل توجهی است: فردی که برای داشتن یک فکر خود را مجازات میکند، چرخهای میسازد که فکر را تقویت میکند.
چه کسی بهتر است این آزمون را بدهد
بزرگسالان، بهویژه کسانی که افکار مزاحم، نشخوار فکری یا وسواس فکری دارند، و درمانگرانی که با رویکرد فراشناختی کار میکنند.
محدودیتها
این آزمون شدت افکار مزاحم را نمیسنجد؛ تنها واکنش فرد به آنها را.
کسی که افکار مزاحم چندانی ندارد، در پاسخ دادن به گویهها دشواری خواهد داشت.
تفاوت با آزمونهای مشابه
پرسشنامه فراشناخت باورهای فرد دربارهی فکر کردن را میسنجد؛ این پرسشنامه کاری که عملاً انجام میدهد را. مقیاس ییل-براون شدت وسواس را. این سه در ارزیابی فراشناختی مکمل یکدیگرند.
نتیجهی این آزمون یک ابزار غربالگری است و تشخیص پزشکی به شمار نمیآید. اگر نتیجه نگرانتان کرد، آن را با یک روانشناس در میان بگذارید.